در حوالی احوالم

 سالی که از پرشین بلاگ اومدم بیان. فکر کنم ۹۲ بود. بعد الان میبینم که از سال ۱۴۰۰ هیچ نوتیفی نداده. انگار خود صاحباش هم اینجا رو رها کردن. 

عجیبه هنوز سرپاست.

امروز توی یه ایستگاه اتوبوس منتظر بودم. QR code ایستگاه اتوبوس رو محض تست این بی نتی اسکن کردم ببینم لینکش چیه؟ گوگل درایو بود! یعنی اینترنت ملی ملی میکنن هنوزززز ۱۰۰ سال راه دارن که زندگی روال روزمره رو بتونن باهاش سامون بدن.

به شغلم فکر می‌کنم که هر بار اینا می‌تونن به نابودی کامل بکشوننش. به اینکه بزرگ شدم چی کاره بشم.